آنان که خاک را به نظر کیمیا کنند
آیا شود که گو شه چشمی به ما کنند
چه روز قشنگی همه جا سفید و پاک شده برف منظره شهر رو خیلی زیبا کرده .
داشتم از پشت پنجره بیرون رو نگاه میکردم و محو زیبایی طبیعت بودم با خودم
گفتم : چقدر زیباست بعضی درختان در تمام فصل ها سبز هستند وهیچ چیز نمیتونه
اونا رو از پا در بیاره همیشه محکم واستوار ، سبز و با طراوت ، بعضی ها خشک
میشن ولی در بهار دوباره سبز میشن و زندگی جدیدی رو شروع میکنن ، اما بعضی ها
وقتی خشک میشن دیگه هیچ وقت سبز نمیشن وعاقبت میشن هیزم آتش . . .
به این فکر افتادم که آدم ها هم همین طورند بعضی ها ( اولیا ) همیشه زنده و استوارند حتی بعد
از مرگشون روح بزرگشان در بین مردمه ، بعضی ها میمیرند اما دوباره بعد از مرگ زنده میشن
و زندگی جاوید دارن ولی عده میشن همون هیزم آتش. . .
خوب آخه وقتی کسی به درد هیچ کاری نخوره چاره اش فقط آتش است و بس
نمیدونم ما جزو کدوم دسته ایم ، من که از خودم نا امیدم فقط به رحمت کرم خداوند امیدوارم .
شما چطور؟